Kuru Tarım
Nedir, Nasıl Yapılır?
Yeryüzü yüzeyinin büyük
bir bölümü kurak olup, düşük miktarda yıllık yağış alır ve nehirlerden veya
diğer tatlı su kaynaklarından az miktarda su alır. Bununla birlikte,
milyonlarca insan genellikle bu tür alanlarda yaşamaktadır. Kuru tarım, kurak alanlarda
sulama tesislerinin yokluğunda bitki yetiştirme uygulamasına verilen isimdir. Kurak alan yetiştiriciliğinin başarısı,
yetiştirme alanları için topraklarda sıkışan küçük rutubetin verimli kullanılmasına ve aynı zamanda
kurak alan çiftçiliğinin tarım koşullarına uygun şekilde adapte olacak akıllıca ürün seçilmesine bağlıdır.
Kuru Tarımın Yaygın Olarak
Uygulandığı Bölgeler
Kuru tarımda ürün yetiştirme, dünyanın birçok kurak alanlarında
uygulanmaktadır. Bunlardan bazıları; Ortadoğu ülkeleri, Avrasya ve Güney Amerika’nın step
toprakları, Avustralya’nın güneyi, Rusya’nın güneyi ve Ukrayna ve Meksika’nın bazı
bölümleridir.
Kuru Tarım İçin Uygun Bitkiler
Kuru tarım sistemleri yoluyla yetiştirilen ürünler son derece
kuraklığa dayanıklı olmalıdır. Bununla birlikte, çimlendiren tohumlar veya
bu bitkilerin köklü kesimleri hala önemli miktarda su gerektirir. Bu
nedenle, bitki büyümesinin ilk aşamalarında normal su koşulları mevcut
olmalıdır. Bölgede kuru tarımla yetiştirilecek bitki türlerinin
belirlenmesi için birçok deney yapılmıştır. Su mevcudiyeti, sıcaklık koşulları,
toprağın niteliği, arazi topoğrafyası ve diğer faktörler topraktaki ürünün
başarısının veya başarısızlığının belirlenmesi için birlikte hareket etmektedir. Mısır
ve darı, kurak alan yetiştiriciliğine en uygun tahıl ürünlerinden bazılarıdır.
En uygun baklagillerden bazıları fasulye ve bezelyedir. Sebzelere örnek
olarak karpuz, bamya, hurma, papaya ve kaşuyu da söyleyebiliriz. Bununla
birlikte, bazı ürünlerin kurak alan tarımıyla büyümesi mümkün değildir, örneğin
pirinç (kilogram ürün başına 3.000 ila 5.000 litre su gerektirir), şeker kamışı
(kilogram başına 1.500 ila 3.000 litre su) ve ticari olarak kesilmiş bazı pamuk
çeşitleri (kilogram başına 7.000-29.000 litre su).
Kuru Tarımda Kullanılan Yöntemler
Kuru alan çiftçiliği, toprağın nemden yoksun kalmamasını sağlamak için
büyük çaba gerekir. Yüzeydeki toprak kabuğunun oluşması, yağmur suyunun
sızmasına ve bitki köklerine erişmesine izin vermesi ile sağlanır. Ekin
tarlaları setler ile kontrol edilir. Kurak alan yetiştiriciliği ayrıca,
bitkileri “ıslak” tarım yöntemlerinde görüldüğünden daha dağınık bir şekilde ve
daha az sayıda ekim yapmakla yükümlüdür. Yabancı otlar tamamen yok edilir,
böylece bu önemsiz bitkiler su için mahsul bitkileri zarar veremez. Kurak alan
tarımındaki nadas dönemlerinde, toprağın nemi emmesi, muhafaza etmesi ve
beslenme kapasitelerini yeniden kazanabilmesi için tarlada ürün
bırakılmamaktadır.
Ekonomik Önem
Kuru tarım yetiştiriciliği, kurak arazilerle bir bölgenin veya ulusun
ekonomik istikrarı için son derecede önemlidir. Bu tarım uygulamasının
yokluğunda, dünyadaki geniş araziler kısır ve verimsiz kalmaktadır. Kurak
alan yetiştiriciliği çok fazla finansal yatırım ve zorlu çalışma gerektirir ve
tarımsal verimlilik genel olarak nispeten daha düşük olmasına rağmen, bu tarım
biçimi olmaksızın, dünyanın kurak bölgelerinde yaşayan nüfusun tamamen dışsal
kaynaklara bağımlı olması gerekir onların diyet ihtiyaçlarını karşılamayı
sağlar. Ülke nüfusunu beslemek için gıda tanelerinin üretimi açısından
kendi kendine yeterlik kaybedildiğinden, bu bir ulus ekonomisini olumsuz bir
şekilde etkiler.
Ekolojik Önem
Günümüzde iklim
değişikliğinin etkileri dünyayı etkileyip ve çölleşmeyle ilgili
sorunları yoğunlaştırdıkça, daha fazla çiftçi kurak alan yetiştirme
yöntemlerini, kendi mahsullerini yetiştirmek için kullanmayı planlamaktadır.
Yakın gelecekte, bir çok tarım arazisi tarımsal üretimlerini sürdürmek için
tamamen kurak tarla yöntemlerine bağımlı hale gelebilir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder